مکان های گردشگری

قلعه و شهر قدیم

قلعه ناریکالا از حدود قرن چهارم بالای تفلیس ایستاده و تقریباً هر حکومتی که شهر را در دست گرفته آن را از نو ساخته است. یک تله‌کابین از کنار رود به آن می‌رود و پیاده پایین آمدن از دل شهر قدیم بهترین راه آشنا شدن با تفلیس است. بالای تیغه، مجسمه «مادر گرجستان» ایستاده: پیکری بیست‌متری که در سال ۱۹۵۸ برای هزار و پانصدمین سال شهر برپا شد، در یک دست شمشیر دارد و در دست دیگر جامی از شراب — شمشیر برای آن‌که به دشمنی بیاید و شراب برای آن‌که مهمان باشد.

چرا نامش تفلیس است

پایین قلعه، محله آبانوتوبانی است؛ محله حمام‌ها، جایی که چشمه‌های آب گرم گوگردی زیر مجموعه‌ای از گنبدهای کوتاه آجری بالا می‌آیند. نام تفلیس از واژه گرجی قدیم به معنای «گرم» می‌آید و افسانه بنیاد شهر همین را توضیح می‌دهد: شاهین پادشاه واختانگ گورگاسالی قرقاولی را زد و قرقاول در چشمه آب گرم افتاد؛ پادشاه آب جوشان را دید و پایتختش را به این‌جا آورد. این حمام‌ها هنوز حمام‌های کارکرده‌اند، نه موزه.

چند خیابان آن‌سوتر مسجد جمعه تفلیس قرار دارد که در دهه ۱۸۹۰ ساخته شد و تنها مسجد مرکز شهر است؛ ویژگی کم‌نظیرش این است که سنی و شیعه سال‌ها در یک بنا نماز خوانده‌اند.

تازه‌ترها و بیرون شهر

کلیسای جامع سامبا (تثلیث مقدس) در سال ۲۰۰۴ افتتاح شد و از بلندترین کلیساهای ارتدکس جهان است؛ «پل صلح» از شیشه و فولاد، طراحی معمار ایتالیایی میکله دلوکی، در سال ۲۰۱۰ روی رود باز شد. این دو از هم دیده می‌شوند و تقریباً همه‌چیز را درباره شیوه ساخت‌وساز این شهر می‌گویند.

بیست دقیقه بیرون شهر، متسختا است؛ پایتخت قدیم پادشاهی گرجستان، که صومعه جواری و کلیسای جامع سوتیتسخوولی آن از سال ۱۹۹۴ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌اند. شمال‌تر، کلیسای گرگتی تنها روی دامنه کوه کازبک در ارتفاع حدود ۲٬۱۷۰ متری ایستاده است.